text
Uzun zaman sonra birlikte Hawaii’ye yerleşeceğim kişiyi dün ikna ettim. Gelecek benimle İsveç’e. Gerçi tam ikna gibi de değildi; o, ben ne dersem ‘olur’ der, yine öyle dedi.
Önce bir ev tutacağız şehrin merkezinde. İki sene sadece ikimiz.
Tabii benim sadece kendim için planladığım şeyleri ikiyle çarpmak gerek bu durumda.
Bu gitme teklifini ettiğimde şaşırdı önce, sonra sevindi. Onun da dahil olduğu planlar yapan tek kişiymişim. Tek olmak iyidir, ben de sevindim.
Sonra uyardı, oradaki mavi gözlü sarışınların yine bir mavi gözlü sarışın olan kendinden hiçbir fazlası olmadığını ona mutlak suretle hatırlatmam lazımmış, aksi takdirde bunalıma girebilirmiş. “Sen bambaşkasın şekerim” dedim ama ciddiye almadı sanırım. Daha en baştan böyle ciddiye alınmayacaksam işim var.
Sonra döneriz biraz takılırız dedim, ona da olur dedi.
‘Koşulsuz olur’larına hastayım.
Ayşe Arman gibi ’ benim bitanecik, biricik, canımiçi sevgilim’ triplerine gireceğim bu yazı biraz daha devam ederse.
En iyisi gidip biraz da içinde seks olmayan aşkları eleştireyim.
