text
carob
Bir olayı ya da durumu anlatmadaki yeteneksizliğimi bir kenara koyarsak gayet iyi bir yazar olduğumu düşünebiliriz. Tamam, hayal edelim.
En azından o sefil egomdan arındırıldığıma göre bir kaç şeyden bahsedebilirim size, hayalgücünüz bunu mümkün kıldıkça elbette.
Bu yaz için öncelikler sıralamamda hakkıyla ilk basamakta yer alan bir şey var ki, tahmin edebiliyorsunuzdur, tatil. Tatil planlarımda u(fak) bir sapma sözkonusu. Biraz daha ertelenmiş bir tatil aslında sadece. Yine kardeşle gidilecek, yine huzur dolu olacak. Umuyoruz ki Eylül 15’ten sonra gerçekleşecek. Peki bu satırların yazarı o zamana kadar, biraz daha sıkılmanın haricinde, ne yapacak? Hımm, bakalım:
- İlk olarak yarın akşam İstanbul’a gidecek. Patton’la aynı anda aynı kelimeleri söylemenin saçma hazzına sahip olacak,
- Sonra radyo, çok iş birikti; en tezinden bi toparlama çalışmasına başlanacak,
- 20 Ağustos itibariyle sınavlara çalışılmaya başlanacak ki beni en korkutan kısmı da bu, sanki hiç bitmeyecekmiş gibi geliyor.
- Sonra 15 Eylül gelecek, ben gideceğim. Yüzeceğim, uyuyacağım, dinleyeceğim, dinleneceğim. Şahane.
Her şey bi yana, İsveç’le niyetim ciddi. Her ne kadar über resmi makamlara attığım mailler içindeki sorulara cevap alamasalar da ben bir umut bekliyorum. Aşağıda fotolarını gördükleriniz de İsveç’teki çeşitli öğrenci evlerine ait. Bu arada şu an çok hayati bir bilgi veriyorum İsveç’e gitmeyi düşünenler için, dikkat:
Bu yazıyı okuduktan sonra derhal bu http://www.sssb.se/ siteye kayıt olup kredi biriktirmeye başlayın, başlayın ki bundan 1,5 sene gibi cillop gibi bir eviniz/odanız olsun. Ben de daha dün üye oldum, sitenin diğer olaylarını keşfettikçe yazarım.
Bu arada kansızlık ve halsizlik sorununa annemin son çaresi ağzıma bir sabah bir akşam olmak üzere bir yemek kaşığı keçiboynuzu pekmezi içirmek oldu. Evde bunu içmeye başlayan 4. kişiyim, varın evin kalanındaki enerji patlamasını bir de siz düşünün. Hayır, bir başka kardeşe henüz hazır değilim elbette.
Ramadanfest de çok komik ya, allah bu Almanları bildiği gibi yapsın.
